Osteopathie

Osteopathie is een manuele therapeutische benadering die erop gericht is bewegingsbeperkingen in de weefsels van het lichaam op te sporen en te behandelen. Ze berust op een globaal inzicht in de anatomie en de fysiologie van het lichaam en beoogt het functionele evenwicht tussen de verschillende systemen van het lichaam te herstellen. Ze kan worden gebruikt om uiteenlopende aandoeningen te behandelen, onder meer gewrichts- en spierpijn, spijsverterings- en ademhalingsstoornissen en hoofdpijn.

Het lichaam is een biologische eenheid die in wisselwerking staat met zijn omgeving. Voor Still betekent een aangetast lichaamsdeel een verstoring van de harmonie van het hele lichaam. De osteopathie moet dus niet alleen de functie van het aangetaste deel herstellen, maar ook het evenwicht van het lichaam als geheel.

Het lichaam heeft een natuurlijke neiging om zichzelf te verdedigen en zichzelf te reguleren. Het lichaam heeft een natuurlijke neiging om terug te keren naar evenwicht. Het lichaam moet dus in zichzelf de middelen dragen om dat evenwicht te herstellen, ondersteund door een geschikte omgeving en aangepaste voeding. De behandeling moet, in plaats van het kwaad zelf aan te vallen, de afweerfuncties van het organisme opnieuw activeren. Still vermoedde de rol van de immuniteit al lang voordat die werd aangetoond.

De term structuur is van toepassing op beenderen, spieren, banden, pezen, steunweefsels, organen en zelfs cellen. Elk levend element van het lichaam dat een vorm heeft, en dus een geraamte, is een structuur. De rol van de structuur komt overeen met haar functie, die onder meer door de fysiologie kan worden verklaard.

De structuur van de dwarsgestreepte spiercel is bijvoorbeeld verbonden met haar functie, die in wezen beweging is, maar door haar samentrekking draagt ze ook bij tot het behoud van de homeostase van de lichaamstemperatuur, doordat ze haar chemische potentiële energie omzet in mechanische arbeid, wat veel warmte produceert.

De regel van de slagader is de hoogste @, zei Still. Still dacht dat het bloed in staat was de stoffen aan te maken die nodig zijn om de natuurlijke immuniteit tegen ziekte in stand te houden. De integriteit van de bloedsomloopsystemen (bloed en lymfe), evenals van het zenuwstelsel, was voor dokter Still een onmisbare voorwaarde voor een goede gezondheid.

Het neuro-musculo-skeletale systeem is meer dan een geraamte: het maakt beweging mogelijk, en dus leven. De minste disfunctie ervan kan een effect hebben op de fysiologie van het hele lichaam.

Alles wat wij doen, wordt uitgedrukt door ons "neuro-musculo-skeletale" systeem. De andere systemen hebben als taak dit systeem te voeden en te dienen, zodat wij ons aan onze omgeving kunnen aanpassen en normaal kunnen leven.

Osteopathie is dus een diagnostisch en therapeutisch systeem dat gebaseerd is op de kwaliteit van de beweging in het lichaam, en waarvan de behandeling uitsluitend manueel is, waarbij het individu in zijn geheel en geïntegreerd in zijn omgeving wordt beschouwd.

Ze behandelt enerzijds bepaalde acute of chronische toestanden van het neuro-musculo-skeletale systeem, maar ook de toestanden van het individu die zich tussen het normale en het pathologische bevinden en die we "subnormale" toestanden zullen noemen. Daarmee sluit ze aan bij de opvattingen van de zogenoemde functionele geneeskunde, van de terreingeneeskunde van Claude Bernard en van de preventieve geneeskunde.